Integracja sensoryczna

– Plastyczność neuronalna podyktowana jest zaangażowaniem dziecka w zadania, różnorodnością środowiskową, w których to przebiega terapia i rozwój – dowiadujemy się z dobrze poinformowanych źródeł. – Plastyczność mózgu to zasadnicza stała poświęcona terapii integracji sensorycznej, gdyż pozwala przyjąć założenia możliwości zmian w obrębie systemu nerwowego na skutek kontrolowanych dopływów bodźców sensorycznych.

Teoria integracji sensorycznej oparta została na kilku stałych, które odwołują się do teorii zachowania i neurologii. – Chodzi w pierwszym rzędzie o plastyczność neuronalną – wyjaśnia doktor Pliant. – To zdolność mózgu do modyfikacji i zmian, procesy dokonujące się przez całe jednostkowy byt, natomiast większe są, i to znacznie, u dzieci młodszych. W tym obszarze wyróżniamy też Sekwencyjny rozwój procesów integracji sensorycznej. Zestawy kompleksowych zachowań rozwijających się w oparciu o wcześniej wykształcone a bardziej podstawowe. Ponadto integralność systemu nerwowego. Z niższych struktur mózgu ewoluują wyższe. Holistyczna praca mózgu dotyczy jego funkcjonalności jako całości, więc istnieje wzajemna zależność między ośrodkami korowymi i podkorowymi.

– Bierze się pod uwagę również reakcje adaptacyjne, czyli wzajemną korelacja między wymogami środowiska a reakcjami – wyjaśnia medyk. – Każde dziecko ma w sobie wewnętrzny pęd do rozwoju (inner driver), a to odnośnie dostarczania potrzebnych sobie bodźców.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *